[leest onhoorbaar in zichzelf]
[zucht]
In naam van de bij...
...en van de vlinder...
...en van de wind...
Amen.
[zucht]
Gevonden.
Ga weg.
Maar ik ben er net.
Ik wil alleen zijn.
Een trekje?
Goed.
Wat lees je?
Walden.
Van Thoreau. Ken je het?
Ik kwam er niet doorheen.
Het is ongelooflijk.
Een leven van absolute eenzaamheid, alleen in de natuur.
[zucht] Zo wil ik leven.
Waarom?
Omdat de wildernis eerlijk is.
Betrouwbaar.
Mensen kwetsen je alleen maar.
Wie heeft je gekwetst?
Sue.
Oh.
Door naar Boston te verhuizen?
Ik wil er niet over praten.
Ze schreef Austin een brief, maar mij niet.
Het komt wel goed.
George, ik heb nu ruimte nodig.
Ik moet bij mijn boom zijn.
[Emily zucht]
Ik ben niet de enige die je stoort.
...de voorlopige lijn loopt hier.
[Emily] Wat doen ze hier?
Vast landmeters.
Voor de spoorweg.
Morgen begint de bouw.
Dat weet ik, maar niet in ons bos.
Dit is privéterrein.
Misschien gaf je vader toestemming.
ALLEEN KAN IK NIET ZIJN
Vader. Dit kun je niet doen.
Pardon? Wat?
Ze mogen ons bos niet verwoesten.
Klop je niet meer voor je binnenkomt?
Sorry. Dit is een noodgeval.
Ze beginnen buiten met het werk.
Natuurlijk.
Morgen wordt begonnen met de bouw van de Amherst-Belchertown-spoorweg.
Je bent vast opgewonden. Mijn dochters in ieder geval wel.
Nu kunnen ze jurken kopen van de beste kleermakers in New York.
Ze lijden duidelijk aan treinkoorts.
Ik heb treinkoorts. - De hele stad heeft treinkoorts.
Ze moeten naar een dokter. Er komt geen trein door ons bos.
De trein komt door ons bos.
Het is de efficiëntste route. - 'Efficiënt'?
Ons vreedzame, rustige bos vullen...
...met lawaai en rook en andere mensen?
Emily, je kunt de vooruitgang niet tegenhouden.
De contracten zijn al getekend.
Dat ze mijn boom mogen omhakken?
'Jouw boom.'
De grote eik die overgrootvader heeft geplant.
Als het nodig is, ja.
Vader, alsjeblieft. Ik smeek je.
Ik hou van die boom.
Ik heb die boom nodig.
Daar ga ik heen om na te denken, te luisteren.
Als die boom doodgaat, ga ik dood.
Spreken jouw dochters zo tegen je?
Meestal wel.
Ik heb haar niet opgevoed als een gekke heiden.
Emily, ik schaam me voor je.
Schaam je je voor mij?
Waarom? Omdat ik meer geef om de eik dan jurken uit New York?
[Austin] Ik heb ook een kostuum besteld.
Verrader.
Ithamar, mijn excuses.
Dat hoeft niet.
Mijn dochter brengt me in verlegenheid.
Misschien maakt mijn zoon een betere indruk.
Austin, ik heb een idee.
Zoals je weet...
...wordt morgen de ceremonie voor de bouw van de spoorweg gehouden.
Het wordt druk. De hele stad zal er zijn.
Het is gepast als een lid van onze familie een bijdrage levert.
Wat had je in gedachten?
Je kunt een gedicht schrijven.
Weet je dat zeker?
Natuurlijk, mijn jongen.
Wie anders?
William Austin Dickinson, mijn enige zoon.
Je bent een intelligente en talentvolle man.
Het gaat je vast lukken.
Ik kan het proberen.
Goed zo.
Dit is goed voor de Dickinsons.
[Ithamar] Bravo.
Zodra die trein rijdt...
...ben je die oude boom vergeten.
[zucht]
Haar manieren zijn vreselijk.
Wat is er? Heb je je vader gesproken?
Ik heb geen vader. Of broer. Ik heb niemand.
Je hebt mij.
Ik wil niemand, George. Ik wil alleen zijn.
Jammer.
Ik wilde samen iets doen.
Dat kan niet. Ik ga ergens heen.
Waar ga je heen?
Naar Walden.
Helemaal naar Concord? Waarom?
Om Thoreau te vinden.
Hij kan me helpen.
Hoe? Een oude humeurige kluizenaar?
Hij is een milieuactivist, George.
Hij houdt meer van de natuur dan wie ook.
In ieder geval in Massachusetts.
Als ik hem over mijn boom vertel, zal hij vast iets doen.
Misschien schrijft hij een protestbrief.
Mensen luisteren niet naar mij, maar wel naar hem.
Goed. Ik ga met je mee.
Nee. Ik wil alleen gaan.
Kom op. Je mag niet alleen reizen. Het is niet veilig.
Een dame heeft een metgezel nodig.
En ik wil wel op reis.
Tot zover een eenzaam leven.
["City of Angels" speelt]
[vrouwen praten]
Hallo.
Die jurk is betoverend.
Hallo.
[muziek gaat door]
George, kom op.
Eindelijk. Waarom duurde het zo lang?
Ik heb eten gekocht.
Ik heb niet eens honger.
Het is een lange reis.
We zullen moeten eten.
Wat heb je? - Pinda's.
Popcorn. Peperkoek.
Donuts.
Ik heb nu al buikpijn.
Ik heb ook toffee.
We hebben al een wagen naar Northampton gemist.
Nu moeten we op de volgende wachten. - [zucht]
Met de trein in Amherst wordt het veel makkelijker.
'Makkelijker.' 'Efficiënt.'
Het hoeft niet altijd sneller.
Soms is langzamer beter.
Waarom haat je technologie? - [zucht]
Volgens Thoreau beheersen wij niet de spoorwegen, maar de spoorwegen ons.
Ik denk niet dat ik hem mag.
Waarom ga je dan naar Walden?
Omdat ik graag bij jou ben.
Is dat...
Lavinia.
Ik dacht dat jij de rare was.
[gefluit]
Weer een brief aan Sue?
Ze kan me niet eeuwig negeren.
Die vriendschap is belangrijk voor je.
Misschien heeft ze me geschreven en is de brief kwijt.
Misschien heeft Austin hem gestolen.
Daar zie ik hem voor aan.
Misschien is ze van streek na mijn laatste brief.
Wat heb je dan geschreven?
Dat ze me had vastgeketend in een gekkenhuis van liefde.
Als je dat aan mij schreef, zou ik blij zijn.
[grinnikt] Bedankt.
Gaan Sue en Austin nog trouwen?
Je laat me niet schrijven, hè? - Ik wil gewoon praten.
We zitten samen in de trein.
Een goed moment voor interactie.
We kunnen samen lachen...
...elkaar de liefde verklaren en bespreken hoeveel kinderen we willen.
Drie jongens, twee meisjes? - [lacht]
Fantaseren dat we samen oud worden op de veranda die ik voor ons bouw.
Elkaar beter leren kennen.
Ik hoop het niet.
Wat?
Austin en Sue. Ik hoop dat ze niet trouwen.
Want voor Sue...
[zucht] ...zou het een gevangenis zijn.
Waarom ben je tegen het huwelijk? Sommige mensen zijn graag getrouwd.
Juist. Sommige mensen die mannen heten.
Niet alleen mannen.
Als ik een man was, zou ik een vrouw willen.
Iemand die voor me kookt, schoonmaakt en mijn 500 kinderen grootbrengt.
Terwijl ik kan doen wat mijn hart begeert.
Zo cynisch.
Het huwelijk kan geruststellend zijn.
Knus.
Voorgoed alleen willen blijven?
Dat is vreemd.
Mensen hebben elkaar nodig. - [conducteur] Concord, laatste halte.
Niet volgens Thoreau.
Mr en Mrs George Gould?
Ja? - Nee. We zijn niet getrouwd.
Dit is Concord. Einde van de lijn.
[vrouw] Al dat groen is prachtig.
Het is fijn om uit de stad te zijn. - Ja. We gaan naar bladeren kijken.
Het is niet echt verlaten hier.
Poëzie.
De poëzie... Oké.
Poëzie.
[zucht] Hoe roep ik de muze op?
Kom bij me, muze.
Wat is dat in hemelsnaam?
Mijn hoofdtooi.
Waarom draag je zoiets?
Ik wil worden ontvoerd door indianen.
Pardon?
Luister.
Ik zag Joseph Lyman vandaag arm in arm lopen...
...met Eliza Coleman. Hij negeerde me. Eliza heeft niet eens krullen.
Dus ik dacht dat ik zou kunnen worden ontvoerd door indianen.
Ik trouw met de zoon van het opperhoofd en word een indianenprinses.
En wie lacht er dan, Joseph?
Waarom zouden de indianen je willen?
Moeder.
[Emily] Deze plek is zo...
[gepraat] - [vrolijke muziek]
...druk.
Het lijkt nogal bevolkt.
Zo beschreef hij het niet in het boek.
Ja.
Het is leuker dan ik had verwacht.
Ik ben hier niet voor de lol. Ik moet Thoreau spreken.
Volgens mij woont hij hier niet eens.
Zoeken jullie Henry?
Pardon?
David Henry. Hij heeft het omgedraaid.
Natuurlijk woont hij hier. Zijn hut is daar.
Ik ben zijn moeder.
Zijn moeder? - Ja, inderdaad.
We zijn hier heel trots op onze Henry.
Jullie zijn vast fans van hem.
Willen jullie dat boek laten signeren?
Nee. Daarvoor wil ik hem niet storen.
Henry vindt boeken signeren geen probleem.
Kom mee, dan breng ik jullie naar hem toe.
Echt? Nu?
Natuurlijk.
Ik moet zijn was toch ophalen.
Zijn was?
Dit voelt verkeerd.
We mogen zijn heilige eenzaamheid niet storen.
Emily, kalmeer.
We zijn hier voor de boom.
Juist, de boom.
Dat zal hij vast begrijpen.
[man chant]
Ik ga naar het water.
Ik ga naar de bron.
Het pure, heilige water van de Ganges is vermengd met het water van Walden.
Dit is echt niet nodig. - Het is geen probleem. Hij doet yoga.
Wie is daar? Moeder, jij bent het.
Henry, het is wasdag. - O ja?
Ik heb geen idee van tijd hier in mijn extreme eenzaamheid.
Ik kom je vuile was halen. En deze twee willen je ontmoeten.
Meer ordinair volk.
Hopelijk storen we niet...
Een ogenblik.
Alsjeblieft.
Is dit alles?
Een man heeft maar één stel kleren nodig.
Ondanks de eindeloze modedictaten.
En je geruite broek? - Die zit in de zak.
Ik breng ze morgen terug.
Wacht. Neem mijn shirt mee.
Spreek je je gasten halfnaakt?
Het zijn mijn gasten niet. Ik heb ze niet uitgenodigd.
Niet zo onbeleefd, Henry.
Sorry, Mr Thoreau. U wilt vast dat we gaan.
Nou...
Zou ik u mogen interviewen?
Mij?
Voor welke krant?
Ik redigeer het literatuurtijdschrift van Amherst College.
[Emily schraapt keel]
Veel van onze studenten bewonderen u.
Zou ik enkele vragen mogen stellen?
George, hij wil dat we gaan...
Ja. Daar heb ik tijd voor.
Kom binnen.
Hopelijk hebben jullie geen honger.
Ik heb alleen bonen.
[George] Mijn vraag is...
Bent u nooit eenzaam?
Nooit.
Echt?
Ik vind het heilzaam om voornamelijk alleen te zijn.
Zelfs het gezelschap van de besten is weldra vermoeiend en tijdverspilling.
Ik ben graag alleen.
De plezierigste metgezel is eenzaamheid.
Dat heb ik ook. Daarom inspireerde uw boek me zo...
Ik zit liever helemaal alleen op een pompoen...
...dan met anderen op een fluwelen kussen.
Schrijf dat op.
Ik snap wat u bedoelt.
Ik heb een plek waar ik graag alleen ben.
Net als u. Het bos achter ons huis.
Maar nu komt er een spoorweg doorheen.
Ze hakken mijn favoriete boom om.
Hoort dit bij het interview?
Ik wil u om hulp vragen.
Ik geef geen geld aan liefdadigheid.
O nee.
Nee. Ik vroeg me af of u een brief kunt schrijven.
Een brief?
Waarover?
Mensen luisteren naar u. Uw stem is belangrijk.
Als u schrijft over ons bos...
...net als over Walden, zouden mensen ernaar luisteren.
Dan kan mijn boom worden gered.
Je boom boeit me niet.
Wat bedoelt u?
Ik dacht dat u...
U houdt van het bos.
Ik hou van mijn bos. Ik heb geen interesse in jouw bos.
Hard.
[geklop aan de deur]
Zus, wat doe jij hier?
Hallo, Henry. Ik heb koekjes voor je.
Je bent vast moe na die lange reis hier.
Zo ver is het niet. We wonen anderhalve kilometer verderop.
Onze vader heeft een potloodfabriek.
Ja, je bent dapper om zo'n lange reis door de wildernis te maken.
Alsjeblieft.
Pindakaas, je favoriet. [Grinnikt]
Je hebt bezoek.
Ik ben zijn zus. Ik woon...
Je huis is ver weg. En je moet nu terug.
Succes met je zware tocht terug naar de beschaving.
Waar waren we?
We hadden het over eenzaamheid.
Ja.
Eenzaamheid past bij me.
Ik ben niet eenzamer dan de ijsduiker die hardop lacht.
Of Walden Pond zelf.
Welk gezelschap heeft dat eenzame meer?
[gepraat buiten] - Het meer heeft voldoende gezelschap.
[George grinnikt] - Pardon?
Het meer zit vol mensen.
Ze zijn overal.
Dat zei je niet in je boek.
De mensen zijn er, maar ik heb er niets aan.
Juist. Behalve als je moeder je was doet.
Zet dat niet in het artikel. - Waarom niet?
Goede schrijvers moeten de waarheid vertellen.
Lees je me nu de les over schrijven? Wat weet jij daarvan?
Ze is toevallig dichter.
Echt? Iets wat ik heb gelezen?
Nee. Er is niets gepubliceerd.
Ik snap het.
Volgens mij niet.
Jij publiceert je boeken vol verkeerde informatie.
Toch worden ze door mensen gelezen.
Ze bewonderen je en interviewen je.
Ik moet alles voor mezelf houden.
Schrijf iets en laat het aan niemand zien.
Dan weet je hoe echte eenzaamheid voelt.
We zijn klaar. - We hadden niet moeten komen.
Inderdaad. - Je bent een eikel.
Ontmoet nooit je helden.
[band speelt vrolijke muziek]
[vrouw] Ik heb gehoord dat het gedicht over mij gaat.
[muziek stopt] - [applaus]
VOORUITGANG
Dames en heren, dit is mijn zoon...
...William Austin Dickinson...
...die een gedicht heeft geschreven ter ere van deze grootse gebeurtenis.
[gilletje] Ja.
[grinnikt]
Oké. Dus...
Ik heb een gedicht geschreven.
'De wielen van het lot rijden verder Dat is hun aard
Amherst krijgt het ijzeren paard
Ja, Amherst krijgt eindelijk een trein
In plaats van langzaam Zullen we nu overal sneller zijn
Door bossen en over heuvels Zal de trein schieten
We bouwen een brug Om van het moeras te genieten
[Jane spot] - De trein biedt plaats aan iedereen
Rode wilden en negers - [gemompel]
Ik kan niet wachten op de trein Waarin ik steeds weer zal rijden
Steeds weer'
[man schraapt keel]
Hier en daar rijmde het goed. - [applaus]
[vrolijke muziek speelt]
Ik hield mijn benen bij elkaar toen hij geboren wilde worden.
Moeder, waar heb je het over?
Ik was bang en je vader was niet thuis.
Dus ik hield mijn benen net iets te lang bij elkaar.
Misschien was dat een fout.
Gedichten schrijven is moeilijk.
Misschien had je het lint door moeten knippen.
Of je had Emily moeten vragen.
Ik dacht wel dat je hier zou zijn.
Ik wil je geen pijn doen, Emily.
Mensen doen elkaar altijd pijn door hun nabijheid.
Het is het grootste gevaar van de beschaving.
Het kost meer.
En de rit is niet zo snel.
Maar...
[zucht]
...ik zal het spoor rond deze oude vriend laten leggen.
Hé, vader.
Weet je waarom ik van bomen hou?
Waarom?
Om hun wortels.
Onder de aarde.
Die zijn even groot als de boom.
Een verborgen spiegelbeeld.
Jij en ik zitten nu tussen twee bomen in.
Eén boom die we kunnen zien...
...en de andere ondersteboven.
Onzichtbaar.
Als een geheim.
[Edward grinnikt]
["Give it Away" speelt]
Meneer Snijboon, hoe was je dag?
[verandert zijn stem] Henry, jij bent de enige authentieke persoon...
...die het volle leven leeft.
Bedankt. Maar dat weet ik al.
Die vrouw had het mis.
Bedankt, meneer Beker.
Ze zei dat je nep was.
Maar zij is nep.
Dat weet ik. Maar je kent vrouwen...
O, mijn vriend.